Herkes çay ocağına koştu: ← sola, sağa →, bir daha ← sola, sonra yine sağa →. Çay ocağı küçücüktü ve hepsi birden sığmadı. Bir kısmı kapıda kaldı, bir kısmı da semaverin yanına sıkıştı. Ve orada, rafların arasında, sağ → köşede, hediye kutusu duruyordu. Üstünde de bir not: “Sıcak kalsınlar diye. – Hasan.”